21 niedziela zwykła (2022)
Iz 66,18-21; Ps 117; Hbr 12,5-7.11-13: Łk 13,22-30
Czy tylko nieliczni będą zbawieni?
„Raz ktoś zapytał Jezusa: Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?” (Łk 13,23)
Pytanie ważne. Bo i sprawa ważna. Zbawienie…
Pytanie ważne… i ktoś stawia je Jezusowi, licząc na jasną odpowiedź. Zresztą, czy jest lepszy adresat tego pytania niż Jezus?
Czy tylko nieliczni będą zbawieni?...
Ale dzisiaj wydaje się, że nikt już pytań o zbawienie nie stawia. Nikt albo mało kto…
Sprawa zbawienia została jakby wyrzucona z naszej codzienności. Odsunięta na czas bliżej nieokreślony albo w ogóle wymazana ze świadomości współczesnego człowieka. I nie tylko człowieka niewierzącego. Też chrześcijanina. Tak jakby zbawienie nas nie dotyczyło.
Może to wynik tego, że w historii modne kiedyś było straszenie piekłem, wiecznym potępieniem. I czyniono to przesadnie. Ale teraz mamy drugą skrajność. Nie mówi się o piekle, o potępieniu; Tylko że wtedy trudno też mówić o zbawieniu.
A może zbytnio zaangażowaliśmy się w sprawy tego świata. Tak nas zajmuje pogoń za urządzeniem sobie życia, za posiadaniem, za tym by mieć i mieć coraz więcej, że na myślenie o zbawieniu nie ma już czasu.
A może uwierzyliśmy, że wystarczy nabyć kolejną nachalnie reklamowaną nam rzecz, jechać na urlop gdzieś do wakacyjnego raju, użyć kolejnej - teraz już naprawdę niezawodnej - odżywki i to przyniesie nam szczęście.
I nawet gdy nie mamy na to wszystko pieniędzy, to przecież marzymy o tym. Wydaje się nam, że to szczyt szczęścia. Po co więc jeszcze zawracać sobie głowę myślami o zbawieniu?
Czytaj więcej...
Kazanie na Wniebowzięcie Matki Bożej 15 sierpnia Mannheim 2022
Wniebowzięta
Jak słyszeliśmy we wprowadzeniu do dzisiejszej liturgii. Dogmat o Wniebowzięciu ogłosił papież Pius XII. Kiedy przyjrzymy się słowom zapisanym w dogmacie, to dojdziemy do przekonania, że Bóg nie mógł inaczej ukoronować Matki swojego Syna.
Słowa dogmatu brzmią następująco: A zatem wielka Matka Boga, Jezusa Chrystusa, otrzymała jako najwspanialsze zwieńczenie swych przywilejów dar wolności od zepsucia cielesnego, i podobnie jak Syn, po zwycięstwie nad śmiercią, została z ciałem i duszą wzięta do chwały niebios, by tam zajaśnieć jako Królowa zasiadająca po prawicy swego Syna „nieśmiertelnego Króla wieków.
Dogmat o Wniebowzięciu jest konsekwencją dogmatu o Niepokalanym Poczęciu. Skoro Matka Chrystusowa była bez grzechu poczęta, skoro Bóg obdarzył Ją przywilejem Niepokalanego Poczęcia, to konsekwencją tego jest, że nie podlega prawu śmierci. Obydwa przywileje wskazują na wielką godność ludzkiego ciała, które współuczestniczy w obdarowywaniu człowieka łaską zarówno w doczesności, jak i w wieczności.
Czytaj więcej...
Kazanie 19 niedziela zwykła Mannheim Rok C
Oczami wiary
Tydzień temu słyszeliśmy, aby zbytnio nie koncentrować się na gromadzeniu rzeczy materialnych. W dzisiejszej Ewangelii Jezus daje nam kolejne wskazanie. Jest to zachęta do czuwania, do bycia gotowym, aby spotkać się z przychodzącym Panem.
Słowa Jezusa po raz kolejny uświadamiają nam, że nasze życie ziemskie jest przejściowe. Jesteśmy wezwani, aby tworzyć wspólnotę z Bogiem w życiu wiecznym. To nasze powszechne powołanie jako chrześcijan.
Jednak dobrze zdajemy sobie sprawę, że nie jest łatwo odchodzić z tego świata. Prawdy o przemijaniu możemy doświadczyć uczestnicząc każdorazowo w pogrzebie. Wtedy do każdego z nas dociera prawda o przemijaniu, o kruchości życia. Wtedy właściwe wydaje się postawienie pytania, czy ja jestem gotowy na spotkanie z Panem?
Czytaj więcej...
