16 niedziela zwykła C - 2022
Rdz 18,1-10a; Ps 15; Kol 1,24-28; Łk 10,38-42
Słuchać Jego słowa
Dzisiejsza Liturgia Słowa przedstawia dwa spotkania. Można by połączyć je wspólnym tytułem: Bóg przychodzi do człowieka w gościnę. Nie tyle jednak chodzi o opis „przychodzącego Boga”, co o reakcję człowieka na Jego przyjście. I pewnie gdzieś w tle jest pytanie o naszą reakcję na „przychodzącego Boga”; o nasze spotkania z Bogiem.
Najpierw spotkanie Abrahama pod dębami Mamre…
Abraham odpoczywa, jest najgorętsza pora dnia. Nagle pojawia się trzech ludzi, a Abraham zaprasza ich do zatrzymania, proponuje wodę do umycia nóg, odpoczynek i chleb do jedzenia. Wszystko zgodnie ze zwyczajami Wschodu. Zresztą to „nieco chleba” okazuje się wytworną ucztą, na której częstuje się gości, tym co najlepsze. (Por. Rdz 18,1-10a)
W zamian otrzymuje Abraham potwierdzenie obietnicy: za rok będzie miał syna. (Por. Rdz 18,10a) W końcu zaczyna się realizować to, co przyrzekł Bóg, gdy Abraham - usłyszawszy Boże Słowo - wyruszał z ziemi rodzinnej do nieznanego kraju. (Por. Rdz 12,1-4)
Czytaj więcej...
Kazanie na 15 niedzielę zwykłą rok C
Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne
W dzisiejszej Ewangelii usłyszeliśmy pytanie uczonego w Piśmie, Nauczycielu co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne. Takie samo pytanie, możemy skierować do Jezusa, my jego słudzy żyjący na ziemi, bo również my jesteśmy w drodze i mamy pragnienie osiągnięcia życia wiecznego.
Odpowiedź Jezusa jest bardzo prosta, należy zachowywać Boże przykazania, czyli miłować Boga i bliźniego. Jezus nie wymyśla nic nowego, On wskazuje, że podstawą jest Boże prawo.
W pierwszym czytaniu Mojżesz również wskazywał na Boże przykazania. Izraelici mieli wypełniać wszystkie nakazy jakie im przekazał Bóg za pośrednictwem Mojżesza. Ważne są słowa Polecenie to bowiem, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. To dotyczy również nas.
Czytaj więcej...
14 niedziela zwykła C 2022
Iz 66,10-14c; Ps 66; Ga 6,14-18; Łk 10, 1-12.17-20
Pieszcząca ręka Boga
Zatrzymajmy się dzisiaj krótko nad treścią pierwszego czytania, z Księgi proroka Izajasza. Najczęściej rozważmy w niedzielnych homiliach Słowa z Ewangelii, czasami jednak warto zrobić wyjątek i sięgnąć do czytań ze Starego Testamentu.
By lepiej odczytać obraz, który ukazuje nam prorok Izajasz, trzeba najpierw zrozumieć znaczenie i wyjątkowość Jerozolimy.
Etymologia każe nam tłumaczyć nazwę Jerozolima jako „miasto założone przez Boga” lub „miasto pokoju”.
Jerozolima miała wyjątkowe znaczenie dla Izraelitów nie tylko dlatego, że była stolicą państwa izraelskiego, a później judzkiego, ale przede wszystkim dlatego, że w niej właśnie była Świątynia Jedynego Boga - Jahwe.
Najprawdopodobniej po przesiedleniu babilońskim, gdy znaczna część Izraelitów została wygnana ze swoich ziem, powstała instytucja synagogi, miejsca modlitwy, słuchania i wyjaśniania Słowa Bożego. Synagoga jednak nie zastępowała Świątyni. I tylko w Świątyni – tej jedynej w Jerozolimie - można było składać ofiary Bogu. Przez swoją Świątynię Jerozolima była miejscem wyjątkowej obecności Boga.
Czytaj więcej...
