4 Niedziela Zwykła, Rok A (2026)
So 2,3; 3,12-13; Ps 146; 1 Kor 1,26-31; Mt 5,1-12a
Kto naprawdę jest szczęśliwy?
„Błogosławieni ubodzy… Błogosławieni, którzy się smucą… Błogosławieni cisi… Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości… Błogosławieni miłosierni… Błogosławieni czystego serca… Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój… Błogosławieni, którzy cierpią prześladowania dla sprawiedliwości…” (Por. Mt 5, 3-10)
Błogosławieni… Szczęśliwi…
Ale czy naprawdę?...
Bo Błogosławieństwa pięknie brzmią. Ale czy da się według nich żyć?... Albo inaczej: Czy ktoś, kto według nich żyje, jest naprawdę szczęśliwy?...
Czytaj więcej...
3 Niedziela Zwykła, Rok A (2026)
Iz 8,23b-9,3; Ps 27; 1 Kor 1,10-13.17; Mt 4,12-23
Upominam was (…) w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa…
Upominam was (…) w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, abyście żyli w zgodzie i by nie było wśród was rozłamów; abyście byli jednego ducha i jednej myśli. (1 Kor 1,10)
Wspólnota chrześcijańska w Koryncie, co dopiero powstała. Paweł głosił w niej Chrystusa około roku pięćdziesiątego. Później działał tam Apollos, doskonały erudyta. Po nim prawdopodobnie nauczał w Koryncie Piotr.
Wszyscy oni głosili Chrystusa, nie siebie. A jednak w tej młodej wspólnocie pojawiły się podziały.
Powstały stronnictwa Pawła, Apollosa, Piotra. Pojawili się też inni, którzy mówili, że są Chrystusa i pozostałymi grupami gardzili.
Taka sytuacja skłoniła Pawła do reakcji. Fragment listu, który był odpowiedzą św. Pawła na rozłamy we wspólnocie w Koryncie, słyszeliśmy dzisiaj w liturgii.
Upominam was (…) w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, abyście żyli w zgodzie i by nie było wśród was rozłamów; abyście byli jednego ducha i jednej myśli. (1 Kor 1,10)
Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni? (1 Kor 1, 13)
W teologii św. Pawła Kościół przedstawiany jest jako Ciało Chrystusa – Mistyczne Ciało Chrystusa. Podział w Kościele jest więc rozdzieraniem tego Ciała. Rozdzieraniem w imię przynależności do jakiegoś nauczyciela.
Ale przecież to nie Paweł, nie Apollos i nie Piotr zostali ukrzyżowani. I nie w ich imię dokonuje się chrzest. Nie oni są Zbawicielami.
Czytaj więcej...
2 Niedziela Zwykła, Rok A (2026)
Iz 49,3.5-6; Ps 40; 1 Kor 1,1-3, J 1,29-34
Oto Baranek Boży...
Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącemu ku niemu, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. (J 1,29)
Jana Chrzciciel zobaczył Jezusa i dał świadectwo, że jest on oczekiwanym Mesjaszem. Więcej nawet, że jest On Synem Bożym.
To świadectwo Jana Chrzciciela ma wymiar ponadczasowy; nie przestało być aktualne również dzisiaj. Także dzisiaj Jan Chrzciciel mówi do nas, wskazując na Chrystusa: Oto Baranek Boży. (J 1,29)
Jan Chrzciciel mówi dzisiaj do każdego z nas; mówi do współczesnego człowieka.
Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. (J 1,29)
Jan Chrzciciel mówi tak dzisiaj do wszystkich, którzy wierzą wprawdzie w Chrystusa, ale z Jego nauki przyjmują tylko to, co im pasuje; co nie wymaga wysiłku. Chrystusa trzeba jednak przyjąć całego. Zarówno Wielki Dar, którym On Sam stał się dla nas, ale też wszystkie zobowiązania, które z przyjęcia tego Daru wypływają.
Bo chrześcijaństwo nie jest tylko etyką; nauką, jak dobrze żyć. Ale gdy przyjmuje się Chrystusa, to trzeba przyjąć również tę Jego naukę; Jego wymagania. A pierwsze z nich, to przykazanie miłości. Miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem. (Por. J 15,12) A więc aż do krzyża; aż tak, by potrafić miłować nieprzyjaciół; aż tak, by potrafić życie dać...
Czytaj więcej...
