Wielki Czwartek 2021
Wj 12,1-8.11-14; Ps 116 B; 1 Kor 11,23-26; J 13,1-15
Zuchwałość wiary w Eucharystię
„(…) Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: << To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę.>>” (1 Kor 11,23-24)
Ale czy to nie jest zuchwałość?...
Ta nasza wiara w Eucharystię…
Czy to nie jest zuchwałość?...
Bo jak to może się stać, by Bóg – Wszechmocny i Niepojęty – mieścił się w Okruchu Chleba.
I byśmy mogli się Tym Bogiem karmić… Przyjmować Go do serca…
Jak to może się stać?...
Czy to nie jest zuchwałość, by twierdzić, że Bóg do nas przychodzi pod postacią Chleba? Że jest z nami Obecny... Pośród nas przebywa…
Czytaj więcej...
5 niedziela Wielkiego Postu B (2021)
Jr 31,31-34; Ps 51; Hbr 5,7-9; J 12,20-33
Logika ziarna
„Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, a jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.” (J 12,24)
Logika Ewangelii to logika ziarna…
Tego ziarna, które pada na ziemię żyzną i plon wydaje; trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny… (Por. Mk 4,1-20)
Logika Ewangelii to logika ziarna…
Tego, które jest najmniejsze ze wszystkich ziaren, ale posiane w ziemie, rośnie i staje się drzewem, tak że ptaki znajdują w nim schronienie. (Por. Mk 4,30-32)
Logika Ewangelii to logika ziarna…
Tego, które zasiane w ziemię kiełkuje i rośnie. I „ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie.” (Mk 4,28)
Logika Ewangelii to logika ziarna…
Tego ziarna, które wpadłszy, w ziemię obumrzeć musi, żeby przynieść plon obfity… (Por. J 12,24)
Bo „Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.” (J 12,25)
Logika Ewangelii to logika ziarna…
Czytaj więcej...
4 niedziela Wielkiego Postu B (2021)
2 Krn 36,14-16.19-23; Ps 137; Ef 2,4-10; J 3,14-21
Chrześcijańska radość
Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w Niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne. (J 3,16)
Czwarta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest niedzielą radości – Laetare. Antyfona na rozpoczęcie Mszy świętej wzywa:
Raduj się, Jerozolimo, zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie. Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni, weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy. (Antyfona na wejście)
Radujcie się. Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni...
A przecież mamy Wielki Post. Nasza pobożność koncentruje się wokół tematyki pasyjnej. W centrum naszej uwagi jest Męka, Krzyż i Śmierć Chrystusa. Jesteśmy wezwani do postu, modlitwy i jałmużny.
Nawet kolor szat liturgicznych wprowadza nas w zadumę i prowokuje refleksję nad życiem i śmiercią. Przecież fiolet to również kolor szat pogrzebowych.
Skąd więc w środku Wielkiego Postu to wezwanie do radości?...
Radujcie się! Cieszcie się…
Ale w tych dniach nie bardzo jest się z czego cieszyć. Od ponad roku trwa nienormalna sytuacja związana z pandemią. Już mamy dosyć wszystkich ograniczeń, które mają być dla naszego dobra, ale przecież czynią normalne życie prawie niemożliwym.
Dochodzi jeszcze strach o pracę, o zabezpieczenie materialne, bo niektóre branże są mocno dotknięte ograniczeniami i ciągle nie ma perspektyw na prawdziwą zmianę.
Czy szczepionka rozwiąże wszystko?... I kiedy?...
Czytaj więcej...
